Ponteng itu Indah..


Hari ni, hari yang boleh dibanggakan. Sebab? Saya telah berjaya membangunkan diri pukul 5 pagi dan mengagahkan urat sendi untuk ke kelas. Setelah 4 hari berturut-turut tidak ke kelas kerana tiada 'mood'. Boleh pulak,nak pegi kelas pun kena ada 'mood'. Ceyh, pedulik ape aku, janji aku bahagia. hehe. Ampun cikgu. Saya tak dapat nak kirim surat 'ponteng' saya kepada cikgu kerana saya teramat sangat malas untuk menulis surat. Ala, sehari je saya ponteng (walaupun sebenarnya banyak hari) Tetapi, oleh kerana saya telah dianugerahkan rakan-rakan yang sangat sporting dan memahami,mereka telah 'sign' attendance untuk saya, mekaseh kawan-kawan! ~terharu~ hehe..

Semenjak dua menjak ni, hari-hari ku bagai tiada makna (perghh ayat nak jiwang je) Tapi, seriously, i've lost something special. Saya dah tak tahan la dengan perangai awak. Nak rest kejap daripada memikirkan masalah di dada ni. Serabut! Nak exam ni, tapi otak melayang entah kemana. Depan mata buku terbuka luas, tapi aku cuma nampak huruf-huruf dalam tu macam cacing kerawit. Satu ape tak leh nak baca. Ish3..parah dah ni..


Nyna Asri.. Anda heroin ku! Terima kasih sebab sudi dengar saya membebel. Saya tiada tempat mengadu. "sroooot" <----- bunyi hingus ditahan daripada terus meleleh.. 
Psssst, harap anda lupakan apa yang saya cerita kat anda semalam ye. Saya malu bila memikirkan kembali (T_T) Siap touching2.. Taleh belah.. Macam kanak-kanak kecik je ;-p Malu den.. oh ye, belog saya sudah boleh dikomen, sila la..hehe..

p/s : ermm, i do missed u, i'll wait till the right time ='(

1 comment:

nyna said...

hahaha.
ouh!
tiba2 terharu.
hee.
2 la gunanye sedare.
alah.
malu eh.ok.kita jumpe nnti nyna nak ingtkan balik.miahahha.
kejam2.;p

cool eh ^^